ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ·ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 21.09.2026
EL
ΕλληνικάELEnglishENItalianoIT
1933—2018ΦΑΚΕΛΟΣ ΤΕΚΜΗΡΙΩΝ

825 ασθενείς.Οκτώ ψυχίατροι.

Λέρος, Μάρτιος 1993. Ένα ντους ανά 36 ανθρώπους.
Δεν το κατήγγειλε ακτιβιστής. Το μέτρησαν επιθεωρητές του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Δώδεκα χρόνια νωρίτερα, ελληνικό προεδρικό διάταγμα είχε δημιουργήσει στο ίδιο ίδρυμα 225 θέσεις Φυλάκων Ασθενών — και πέντε θέσεις διευθυντών ψυχιάτρων. Αυτή η σελίδα δεν είναι αντι-ψυχιατρική. Είναι φάκελος συγκεκριμένων πρακτικών που τεκμηριώθηκαν, και των ανθρώπων που τις σταμάτησαν — οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν ψυχίατροι. Σαράντα τρεις ισχυρισμοί ελέγχθηκαν στην πρωτογενή πηγή τους· οκτώ δεν άντεξαν και δημοσιεύονται στο Μέρος Χ με τον λόγο της αποτυχίας γραμμένο.

1949
ΝΟΜΠΕΛ ΙΑΤΡΙΚΗΣ
ΣΤΗ ΛΟΒΟΤΟΜΗ
1953
Ο BOURNE ΓΡΑΦΕΙ
ΣΤΟ LANCET
1967
ΤΟ BMJ ΔΗΜΟΣΙΕΥΕΙ
ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΠΟΣΤΡΟΦΗΣ
1993
ΤΟ CPT ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΤΑΙ
ΤΗ ΛΕΡΟ
2018
Ο ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ SENI
ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ

Πώς να διαβάσετε αυτή τη σελίδα

Το πρόβλημα με το υλικό που κυκλοφορεί για την ψυχιατρική δεν είναι ότι είναι όλο ψέμα. Είναι ότι ανακατεύει τεκμηριωμένα ευρήματα επίσημων επιθεωρήσεων με ισχυρισμούς που δεν στέκουν, και έτσι ακυρώνει και τα δύο. Κάθε εύρημα εδώ φέρει τον βαθμό απόδειξής του — το ίδιο σύστημα με την psychdrugs.org:

ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ

Δικαστική απόφαση, πόρισμα ενόρκων ή νόμος. Κρίθηκε από αρμόδιο όργανο.

ΡΥΘΜΙΣΤΙΚΟ

Επίσημη έκθεση επιθεώρησης, κρατικής υπηρεσίας ή διεθνούς οργανισμού.

PEER-REVIEWED

Δημοσιευμένη έρευνα με ευρεία αποδοχή στη βιβλιογραφία.

ΑΝΟΙΧΤΗ ΔΙΑΜΑΧΗ

Ενεργή διαφωνία, επιστημονική ή νομική. Παρατίθενται και οι δύο πλευρές.

ΑΝΕΠΑΛΗΘΕΥΤΟ

Ισχυρισμός που κυκλοφορεί, αλλά δεν βρέθηκε πρωτογενής πηγή. Παρατίθεται με το κενό δηλωμένο.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Έντεκα ενότητες, χωριστά τεκμηριωμένες

Κάθε ενότητα στέκει μόνη της, με τις δικές της πηγές. Ξεκινήστε από όποια σας αφορά.

ΜΕΡΟΣ Α Ιδρύματα 825 ασθενείς στη Λέρο, Μάρτιος 1993 Η Λέρος κυκλοφορεί ως εικόνα του 1989. Υπάρχει όμως επίσημο έγγραφο με αριθμό και παραγράφους — και λέει ακριβέστερα πράγματα από την εικόνα. Διαβάστε την ενότητα → ΜΕΡΟΣ Β Καθήλωση 25 λεπτά πρηνούς καθήλωσης· η σύσταση ήταν 3 Δεν υπάρχει αξιόπιστος αριθμός θανάτων σε καθήλωση. Υπάρχουν δύο πλήρως τεκμηριωμένες υποθέσεις — και η ιστορία του τι έγινε με τις συστάσεις. Διαβάστε την ενότητα → ΜΕΡΟΣ Γ Ακούσια νοσηλεία 2 καταδίκες της Ελλάδας στο Στρασβούργο Δύο ισχυρισμοί που ακούγονται σοβαροί και δεν στέκουν όπως λέγονται: ότι «ο ΟΗΕ απαγόρευσε τον ακούσιο εγκλεισμό» και ότι «η Ελλάδα είναι πρωταθλήτρια». Διαβάστε την ενότητα → ΜΕΡΟΣ Δ DSM 69% της ομάδας εργασίας του DSM-5 με δεσμούς Το εγχειρίδιο που ορίζει ποιος έχει διαταραχή δεν έπεσε από τον ουρανό· το έγραψαν επιτροπές. Ποιοι ήταν σε αυτές και τι δήλωσαν. Διαβάστε την ενότητα → ΜΕΡΟΣ Ε Ghostwriting 22 ονόματα συγγραφέων· το σχέδιο το έγραψε άλλος Ενότητα σκόπιμα μικρή: τρία από τα οκτώ σκέλη που ερευνήθηκαν δεν άντεξαν τον έλεγχο. Ό,τι απέμεινε είναι σε δικαστικά κατατεθειμένα έγγραφα. Διαβάστε την ενότητα → ΜΕΡΟΣ ΣΤ Εγκαταλελειμμένες 1949 Νόμπελ στη λοβοτομή — ποτέ δεν ανακλήθηκε Καμία από αυτές δεν ήταν περιθωριακή: δημοσιεύτηκαν στα κορυφαία περιοδικά, βραβεύτηκαν, διδάχθηκαν. Και σχεδόν πάντα τις κατήγγειλε κάποιος από μέσα. Διαβάστε την ενότητα → ΜΕΡΟΣ Ζ Το κράτος 1983 αποχώρησε από την ΠΨΕ πριν αποβληθεί Το καθαρότερο τεκμηριωμένο παράδειγμα διάγνωσης που χρησιμοποιήθηκε πολιτικά — και το θέμα με τους πιο διογκωμένους αριθμούς σε κυκλοφορία. Και η Κίνα, με έγγραφα του ΟΗΕ αντί για αριθμούς. Διαβάστε την ενότητα → ΜΕΡΟΣ Η Από μέσα DSM-IV ο πρόεδρός του έγινε επικριτής του DSM-5 Δεν είναι ισορροπιστική χειρονομία αλλά το συμπέρασμα των προηγούμενων: σχεδόν κάθε πρακτική εδώ σταμάτησε επειδή κάποιος από μέσα δημοσίευσε εναντίον της. Διαβάστε την ενότητα → ΜΕΡΟΣ Θ Σήμερα 224 ασθενείς σε όλες τις ελεγχόμενες μελέτες ΗΣΘ Η μεγαλύτερη μελέτη για τη μνήμη έγινε το 2007, από υποστηρικτή της μεθόδου, και βρήκε ελλείμματα στους έξι μήνες. Και ο ίδιος ο υπερασπιστής της παραδέχεται ότι δεν ξέρουμε τι μένει όταν τελειώσει. Διαβάστε την ενότητα → ΜΕΡΟΣ Ι Ευγονική 25.000 στειρώσεις με νόμο στην Ιαπωνία· 63.000 στη Σουηδία Ο ιαπωνικός νόμος ίσχυσε σαράντα οκτώ χρόνια και κρίθηκε αντισυνταγματικός από την ψήφισή του. Η Σουηδία μέτρησε 63.000 στειρώσεις και αποζημίωσε 1.591 ανθρώπους. Η Τσεχία περίμενε 400 αιτήσεις και έλαβε 2.088. Διαβάστε την ενότητα → ΑΝΕΠΑΛΗΘΕΥΤΑ Ανεπαλήθευτα 8 ισχυρισμοί που δεν άντεξαν τον έλεγχο Σαράντα τρεις ισχυρισμοί ελέγχθηκαν στην πρωτογενή πηγή τους. Οκτώ δεν άντεξαν, και δημοσιεύονται με τον λόγο της αποτυχίας τους. Διαβάστε την ενότητα →

Τι δεν λέει αυτή η σελίδα

Επειδή το υλικό αυτό χρησιμοποιείται συχνά για να στηρίξει συμπεράσματα που δεν βγαίνουν από αυτό:

Η διαφορά ανάμεσα σε φάκελο τεκμηρίων και σε κατηγορητήριο είναι ότι ο φάκελος δημοσιεύει και όσα δεν στέκουν. Από τους σαράντα τρεις ισχυρισμούς του πρώτου ελέγχου, οκτώ δεν άντεξαν και δημοσιεύονται ως τέτοιοι.

Τι μπορείτε να κάνετε με αυτά

  1. Ελέγξτε τα. Κάθε ισχυρισμός φέρει DOI, PMID, αριθμό υπόθεσης ή αριθμό επίσημης έκθεσης. Δεν σας ζητάμε να μας πιστέψετε.
  2. Αν αφορά εσάς ή δικό σας άνθρωπο σε νοσηλεία, τα δικαιώματα και οι προθεσμίες του ν. 2071/1992 είναι συγκεκριμένα. Οι δύο καταδίκες της Ελλάδας στο Στρασβούργο ήταν ακριβώς για μη τήρηση προθεσμιών που ο νόμος ήδη προβλέπει.
  3. Μην αναπαράγετε νούμερα χωρίς πηγή, ανεξάρτητα από το τι δείχνουν. Τα οκτώ που απορρίφθηκαν κυκλοφορούν ευρέως και ακούγονται σοβαρά.
  4. Καμία απόφαση για αγωγή δεν παίρνεται από ιστοσελίδα. Ούτε από αυτή. Μιλήστε με τον θεράποντα γιατρό σας.
  5. Αν βρείτε λάθος, γράψτε μου. Οι διορθώσεις αναφέρονται και δεν διαγράφονται σιωπηλά.

Συχνές ερωτήσεις

Σύντομες απαντήσεις με βάση το κείμενο της σελίδας. Οι πηγές κάθε αριθμού βρίσκονται παρακάτω.

Τι διαπίστωσε η επιτροπή του Συμβουλίου της Ευρώπης στη Λέρο;

Στην επίσκεψη της 14–26 Μαρτίου 1993 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων κατέγραψε 825 ασθενείς με μόλις 8 ψυχιάτρους σε 39 γιατρούς, έναν θάλαμο 200 ανθρώπων καθηλωμένων στα κρεβάτια τους σε δωμάτια χωρίς θέρμανση, και ένα ντους ανά 36 ασθενείς. Η διατύπωση του πορίσματος είναι ότι επρόκειτο για καταστάσεις «παρόμοιες με απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση». Η Επιτροπή δηλώνει ρητά ότι δεν άκουσε καταγγελίες ούτε συγκέντρωσε στοιχεία για βασανιστήρια ή σκόπιμη κακομεταχείριση, και αποδίδει την αιτία σε σοβαρή έλλειψη πόρων. Έκθεση CPT/Inf (94) 20.

Έχει καταδικαστεί η Ελλάδα για ακούσιο ψυχιατρικό εγκλεισμό;

Ναι, σε δύο υποθέσεις, αμφότερες το 2011: Venios (αρ. 33055/08) και Karamanof (αρ. 46372/09). Και στις δύο η παραβίαση του άρθρου 5 § 1 (ε) ήταν ότι δεν τηρήθηκε ο ίδιος ο ελληνικός νόμος 2071/1992 — εγκλεισμός χωρίς παρέμβαση εισαγγελέα, 37 ημέρες χωρίς δικαστικό έλεγχο, κράτηση οκτώ ημερών μετά από δικαστική άρνηση. Καμία από τις δύο δεν κρίνει τον ακούσιο εγκλεισμό αντίθετο στη Σύμβαση.

Έχει η Ελλάδα τα υψηλότερα ποσοστά ακούσιων εισαγωγών στην Ευρώπη;

Όχι, κατά τη μόνη διαθέσιμη διακρατική μέτρηση. Η Ελλάδα κατέγραψε 78,9 ακούσιες νοσηλείες ανά 100.000 κατοίκους, έναντι διαμέσου 106,4 σε 22 χώρες (Sheridan Rains και συν., Lancet Psychiatry 2019) — κάτω από τη διάμεσο. Το ποσοστό 57,4% που κυκλοφορεί αφορά 946 εισαγωγές ενός νοσοκομείου σε πέντε μήνες του 2011 και είναι ποσοστό εισαγωγών, όχι πληθυσμιακός δείκτης. Τα δύο μεγέθη δεν συγκρίνονται.

Ανακλήθηκε ποτέ το Νόμπελ του 1949 για τη λοβοτομή;

Όχι. Το βραβείο απονεμήθηκε στον νευρολόγο António Egas Moniz «για την ανακάλυψη της θεραπευτικής αξίας της λευκοτομής σε ορισμένες ψυχώσεις» και δεν αφαιρέθηκε ποτέ. Κανένα Νόμπελ σε καμία κατηγορία δεν έχει αφαιρεθεί: το Ίδρυμα Νόμπελ δηλώνει ότι ούτε η διαθήκη ούτε το καταστατικό προβλέπουν μηχανισμό ανάκλησης, και το άρθρο 10 ορίζει ότι δεν χωρεί προσφυγή κατά της απόφασης.

Ισχύει το πείραμα Rosenhan του 1973;

Δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως απόδειξη, αν και δεν έχει ανακληθεί ποτέ. Έγγραφα από τα προσωπικά κατάλοιπα του Rosenhan δείχνουν ότι ο δικός του φάκελος εισαγωγής περιείχε πολύ περισσότερα συμπτώματα από όσα δημοσίευσε, και ότι ένατος συμμετέχων του οποίου η εμπειρία αντέφασκε με τα ευρήματα αποκλείστηκε. Πρόκειται για τεκμηριωμένες σοβαρές αμφιβολίες, όχι για αποδεδειγμένη απάτη· η κύρια πηγή είναι δευτερογενής.

Η αδελφή σελίδαΓια τα ίδια τα φάρμακα — δικαστικές ομολογίες, προειδοποιήσεις FDA και MHRA, και τα ελληνικά δεδομένα συνταγογράφησης — υπάρχει χωριστός φάκελος με τους ίδιους κανόνες τεκμηρίωσης.

psychdrugs.org →

Γράφει ο Πέτρος Χατζηαναστασίου
Δεν είμαι γιατρός, νομικός ούτε ερευνητής. Κάθε ισχυρισμός εδώ παραπέμπει σε δημόσιο έγγραφο που μπορείτε να ελέγξετε· όπου κατονομάζεται πρόσωπο ή φορέας, τον κατονομάζει το ίδιο το έγγραφο και δεν αποδίδεται τίποτε πέραν όσων αυτό αναφέρει. Η σελίδα δεν δίνει ιατρική ή νομική συμβουλή και δεν συνιστά καμία ενέργεια για θεραπεία ή νοσηλεία, δική σας ή τρίτου. Σφάλματα διορθώνονται μόλις τεκμηριωθούν.

Σχετικά με τη σελίδα →

Όλες οι πηγές

Ο πλήρης κατάλογος των 120 πηγών. Κάθε ενότητα επαναλαμβάνει μόνο όσες παραθέτει η ίδια.

  1. [1]European Committee for the Prevention of Torture (CPT), «Report to the Government of Greece on the visit to Greece carried out from 14 to 26 March 1993», CPT/Inf (94) 20 — §§195–196, 202, 207, 226–233, 254, 278–280 rm.coe.intδεν έχει αρχειοθετηθεί
  2. [2]Council Regulation (EEC) No 815/84 of 26 March 1984 on exceptional financial support in favour of Greece in the social field, OJ L 88, 31.3.1984, σ. 1–3 (CELEX 31984R0815) — άρθρο 4 παρ. 1: «120 εκατομμύρια ECU για πέντε έτη» PDF, ΕΕ L 88 · eur-lex.europa.euαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 18.9.2026 · cee00f3d
  3. [3]European Parliament, «Resolution on the treatment of the mental defectives on the Greek island of Leros», B3-0560/93, 22.04.1993, OJ C 150, 31.5.1993, σ. 269–270 eur-lex.europa.euδεν έχει αρχειοθετηθεί
  4. [4]Υπουργείο Υγείας, «ΨΥΧΑΡΓΩΣ Γ΄ (2011–2020) — Σχέδιο αναθεώρησης του Προγράμματος ΨΥΧΑΡΓΩΣ», Νοέμβριος 2011 moh.gov.grαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · 7081dceb
  5. [5]Κρατικό Θεραπευτήριο – Γενικό Νοσοκομείο – Κέντρο Υγείας Λέρου, επίσημος ιστότοπος· 2η Υγειονομική Περιφέρεια Πειραιώς και Αιγαίου leros-hospital.grμεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · f2f69cb4
  6. [6]Καταγραφή νοσηλευομένων 2024, περιοδικό Ψυχιατρική — πέντε από τους έξι συγγραφείς ανήκουν στο Ψυχιατρικό Τμήμα του ιδρύματος doi:10.22365/jpsych.2023.017μεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · c7044e00
  7. [7]Independent Inquiry into the death of David Bennett, HSG(94)27, Norfolk, Suffolk and Cambridgeshire Strategic Health Authority, πρόεδρος Sir John Blofeld, Δεκέμβριος 2003 αντίγραφο Waybackαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · a57c6d27
  8. [8]NICE, κατευθυντήρια οδηγία NG10, «Violence and aggression: short-term management», 2015 nice.org.ukαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · 0ebd882d
  9. [9]Regulation 28 Report to Prevent Future Deaths, South London Coroner's Court, θάνατος Olaseni Lewis, ανακρίτρια Selena Lynch, 28.06.2017, αρ. 2017-0205 judiciary.ukαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · d041ed01
  10. [10]Mental Health Units (Use of Force) Act 2018, 2018 c. 27 (Ην. Βασίλειο) legislation.gov.ukαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · 3dfff928
  11. [11]US General Accounting Office, «Mental Health: Improper Restraint or Seclusion Use Places People at Risk», GAO/HEHS-99-176, Σεπτέμβριος 1999 gao.govαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · e886e985
  12. [12]42 CFR § 482.13(g) — υποχρέωση αναφοράς θανάτων σχετιζόμενων με καθήλωση ecfr.govμεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · 70960f1e
  13. [13]UN Committee on the Rights of Persons with Disabilities, General Comment No. 1 (2014), CRPD/C/GC/1, §§40, 42 docs.un.orgμεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · 41ad77f3
  14. [14]CRPD Committee, «Guidelines on article 14 of the Convention», 14η σύνοδος, 2015 ohchr.orgαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · 7217a7af
  15. [15]UN Human Rights Committee, General Comment No. 35 (2014) docs.un.orgμεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · 07c29da4
  16. [16]ΕΔΔΑ, Rooman κατά Βελγίου, Τμήμα Ευρείας Συνθέσεως, προσφυγή αρ. 18052/11, απόφαση 31.01.2019 hudoc.echr.coe.intαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · f2d6c675
  17. [17]ΕΔΔΑ, Venios c. Grèce, αρ. 33055/08, Α΄ Τμήμα, 05.07.2011 hudoc.echr.coe.intαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · 2ecfb3d7
  18. [18]ΕΔΔΑ, Karamanof c. Grèce, αρ. 46372/09, Α΄ Τμήμα, 26.07.2011 hudoc.echr.coe.intαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · b144d376
  19. [19]Stylianidis S, Peppou LE, Drakonakis N κ.ά. «Mental health care in Athens: Are compulsory admissions in Greece a one-way road?» Int J Law Psychiatry 2017;52:28-34, DOI 10.1016/j.ijlp.2017.04.001, PMID 28431745μεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 6.8.2026 · d6382820
  20. [20]Sheridan Rains L, Zenina T, Casanova Dias M κ.ά. «Variations in patterns of involuntary hospitalisation and in legal frameworks», Lancet Psychiatry 2019;6(5):403-417 doi:10.1016/S2215-0366(19)30090-2μεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · ba6f2ab2
  21. [21]Cosgrove L, Krimsky S, Vijayaraghavan M, Schneider L. «Financial ties between DSM-IV panel members and the pharmaceutical industry», Psychother Psychosom 2006;75(3):154-160, DOI 10.1159/000091772, PMID 16636630μεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 6.8.2026 · 75de2e28
  22. [22]Cosgrove L, Krimsky S. «A comparison of DSM-IV and DSM-5 panel members' financial associations with industry», PLoS Med 2012;9(3):e1001190, DOI 10.1371/journal.pmed.1001190μεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 6.8.2026 · 3abcacf2
  23. [23]Davis LC, Diianni AT, Drumheller SR κ.ά. «Undisclosed financial conflicts of interest in DSM-5-TR», BMJ 2024;384:e076902, DOI 10.1136/bmj-2023-076902μεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 6.8.2026 · 8da92c24
  24. [24]Regier DA, Narrow WE, Clarke DE κ.ά. «DSM-5 field trials in the United States and Canada, Part II», Am J Psychiatry 2013;170(1):59-70 — ο πίνακας με τις τιμές κάππα δεν αποκτήθηκε doi:10.1176/appi.ajp.2012.12070999μεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · 600569ce
  25. [25]Kraemer HC, Kupfer DJ, Clarke DE, Narrow WE, Regier DA. «DSM-5: How Reliable Is Reliable Enough?» Am J Psychiatry 2012;169(1):13-15, DOI 10.1176/appi.ajp.2011.11010050 — δημοσιεύθηκε έναν χρόνο πριν από τα αποτελέσματαμεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 6.8.2026 · 771b7997
  26. [26]American Psychiatric Association, «Highlights of Changes from DSM-IV-TR to DSM-5», ενότητα «Bereavement Exclusion» psychiatry.orgμεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · a48f54de
  27. [27]Frances AJ, Widiger T. «Psychiatric diagnosis: lessons from the DSM-IV past and cautions for the DSM-5 future», Annu Rev Clin Psychol 2012;8:109-130, PMID 22035240μεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 6.8.2026 · 849b6336
  28. [28]Frances AJ, Nardo JM. «ICD-11 should not repeat the mistakes made by DSM-5», Br J Psychiatry 2013;203(1):1-2 doi:10.1192/bjp.bp.113.127647μεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · a82b3ede
  29. [29]World Health Assembly, Resolution WHA72.15, «Eleventh revision of the International Classification of Diseases», 28.05.2019 apps.who.intμεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · 4e744a23
  30. [30]Υπουργική Απόφαση για την «Ελληνική Τροποποίηση ICD-10, ICD-10-GrM», 2018 search.et.grαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · 94175179
  31. [31]UCSF Industry Documents Library, POGO Investigation on Ghostwriting Collection, υπόθεση «Paxil, C.P.Ct.PA» — τεκμήρια δικαστικής αποκάλυψης (πρόταση STI 03.04.1998, σχέδιο χειρογράφου με σελίδα τίτλου) industrydocuments.ucsf.eduμεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · 29193896
  32. [32]Keller MB κ.ά. «Efficacy of paroxetine in the treatment of adolescent major depression», J Am Acad Child Adolesc Psychiatry 2001;40(7):762-772 doi:10.1097/00004583-200107000-00010μεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · 58429cf5
  33. [33]«Expression of Concern: Efficacy of Paroxetine in the Treatment of Adolescent Major Depression», J Am Acad Child Adolesc Psychiatry 2026;65(6):852, DOI 10.1016/j.jaac.2025.09.032 — το κείμενο της σημείωσης δεν αποκτήθηκεμεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 6.8.2026 · 6823e12f
  34. [34]Healy D, Cattell D. «Interface between authorship, industry and science in the domain of therapeutics», Br J Psychiatry 2003;183:22-27, DOI 10.1192/bjp.183.1.22 — ο D. Healy έχει ενεργήσει ως αμειβόμενος πραγματογνώμονας υπέρ εναγόντωνμεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 6.8.2026 · ff1860f6
  35. [35]Nobel Prize Outreach, Βραβείο Νόμπελ Ιατρικής 1949· Καταστατικό Ιδρύματος Νόμπελ, άρθρο 10 nobelprize.orgμεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · ec54baa1
  36. [36]Caruso JP, Sheehan JP, Neurosurgical Focus 2017 — «περισσότερες από 3.000» λοβοτομές doi:10.3171/2017.6.FOCUS17257μεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · 70572ec5
  37. [37]El-Hai J. The Lobotomist, 2005 — δευτερογενής, εμπορική βιογραφία· πηγή του αριθμού 3.439, μη ελεγμένου ανεξάρτητα lccn.loc.govδεν έχει αρχειοθετηθεί
  38. [38]Sakel M, Wiener Medizinische Wochenschrift, 1934 (ανακοίνωση στην Ιατρική Εταιρεία Βιέννης, 1933) anno.onb.ac.atμεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · 4f3e8900
  39. [39]Bourne H. «The insulin myth», Lancet 1953;265(6793):964-968 doi:10.1016/S0140-6736(53)90622-9μεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · 991d81f0
  40. [40]Ackner B, Harris A, Oldham AJ — τυχαιοποιημένη σύγκριση, 1957 doi:10.1016/S0140-6736(57)91070-Xμεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · 298b8692
  41. [41]MacCulloch MJ, Feldman MP. «Aversion therapy in management of 43 homosexuals», Br Med J 1967;2(5552):594-597, DOI 10.1136/bmj.2.5552.594, PMID 6025594μεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 6.8.2026 · 1ec1d278
  42. [42]Sexual Offences Act 1967 (Αγγλία και Ουαλία) legislation.gov.ukαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · 109a72a8
  43. [43]Spitzer RL, επιστολή προς τον εκδότη, Arch Sex Behav 2012;41(4):757 — αίτημα ανάκλησης που ο εκδότης απέρριψε· το άρθρο του 2003 δεν φέρει σημείωση ανάκλησης doi:10.1007/s10508-012-9966-yμεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · 232fd1c8
  44. [44]UN Independent Expert on protection against violence and discrimination based on sexual orientation and gender identity, A/HRC/44/53, 2020 docs.un.orgμεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · ef5d27aa
  45. [45]Bonnie RJ. «Political Abuse of Psychiatry in the Soviet Union and in China», J Am Acad Psychiatry Law 2002;30(1):136-144 jaapl.orgμεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · 7e8bd52b
  46. [46]Bloch S. «Athens and beyond: Soviet psychiatric abuse and the World Psychiatric Association», Psychiatric Bulletin 1990;14(3):129-133, DOI 10.1192/pb.14.3.129μεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 6.8.2026 · e2b0a5cd
  47. [47]Helsinki Watch (Human Rights Watch), «The Legacy of Psychiatric Abuse in the USSR», Μάιος 1990 hrw.orgμεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · 7e3f9027
  48. [48]Mental Health Act 1983 (Αγγλία και Ουαλία), άρθρα 58Α και 62 legislation.gov.ukαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · 18667431
  49. [49]Mental Health (Care and Treatment) (Scotland) Act 2003 legislation.gov.ukαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · 8c65cb58
  50. [50]Kaliora SC, Braga RJ, Petrides G κ.ά. «The practice of electroconvulsive therapy in Greece», J ECT 2013;29(3):219-224, DOI 10.1097/YCT.0b013e31827e0d49, PMID 23296395μεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 6.8.2026 · d5da309d
  51. [51]HHS Office of Inspector General, «Medicare Atypical Antipsychotic Drug Claims for Elderly Nursing Home Residents», OEI-07-08-00150, Μάιος 2011 oig.hhs.govαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · c83c388a
  52. [52]Banerjee S. «The use of antipsychotic medication for people with dementia: Time for action», έκθεση προς τον Υπουργό Υπηρεσιών Φροντίδας, βρετανικό Υπουργείο Υγείας, Οκτώβριος 2009 — το κείμενο ανακτήθηκε από κατοπτρισμό· η ύπαρξη, η ημερομηνία και ο εντολέας επιβεβαιώνονται από το Drug Safety Update του gov.uk. Εκκρεμεί σταθερός σύνδεσμος από τα UK National Archives. αντίγραφο Waybackαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · 447ac260
  53. [53]US Government Accountability Office, «Residential Treatment Programs: Concerns Regarding Abuse and Death in Certain Programs for Troubled Youth», GAO-08-146T, 10.10.2007 gao.govαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · 730f38ac
  54. [54]Rosenhan DL. «On being sane in insane places», Science 1973;179(4070):250-258 doi:10.1126/science.179.4070.250μεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · 1d3393e8
  55. [55]Cahalan S. The Great Pretender, 2019 — δευτερογενής, εμπορικό μη μυθοπλαστικό έργο lccn.loc.govδεν έχει αρχειοθετηθεί
  56. [56]Scull A, History of Psychiatry — ανάλυση των ευρημάτων της Cahalan στην peer-reviewed βιβλιογραφία doi:10.1177/0957154X221150878μεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · 531f9c1c
  57. [57]Spitzer RL, μεθοδολογική κριτική του πειράματος Rosenhan, 1975 doi:10.1037/h0077124μεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · 81042fbe
  58. [58]van Voren R. «Political abuse of psychiatry — an historical overview», Schizophr Bull 2010;36(1):33-35, DOI 10.1093/schbul/sbp119μεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 6.8.2026 · cfbbcc2b
  59. [59]Giannakopoulos G, Anagnostopoulos DC, BJPsych Bull 2016 — η δημοσίευση με το «περίπου 4.000»· μετρά άλλο διάστημα από το 2.569 της πηγής [60], βλ. τη διόρθωσή μας στο Μέρος Χ doi:10.1192/pb.bp.116.053652μεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · 7f0b0f27
  60. [60]Γκουτίδης Χ., Γεωργίου Α., «Κρατικό Θεραπευτήριο Λέρου», ιστορική εισήγηση, Λέρος, Αύγουστος 2009, αναδημοσιευμένη από τον ΚοιΣΠΕ Δωδεκανήσου — παραθέτει Β.Δ. 119/1965 (ΦΕΚ Α΄ 30), Π.Δ. 620/1981 (ΦΕΚ Α΄ 157), ΦΕΚ Β΄ 182/1987 και το Βιβλίο Εισαγωγών· οι δύο συγγραφείς εργάζονταν στο ίδιο το ίδρυμα, και τα ΦΕΚ δεν ανοίχτηκαν στο Εθνικό Τυπογραφείο koispe.grμεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · 23bd8e3d
  61. [61]«Psychiatrists Approve Change on Homosexuals», The New York Times, 9 Απριλίου 1974 — σύγχρονη δημοσιογραφία για την ανακοίνωση της APA· το εκλογικό αρχείο δεν αποκτήθηκε nytimes.comδεν έχει αρχειοθετηθεί
  62. [62]«8 Psychiatrists Are Seeking New Vote on Homosexuality as Mental Illness», The New York Times, 26 Μαΐου 1974 — αναφέρει σύνολο 17.910 δικαιουμένων ψήφου nytimes.comδεν έχει αρχειοθετηθεί
  63. [63]Ν. 2071/1992 «Εκσυγχρονισμός και Οργάνωση Συστήματος Υγείας», ΦΕΚ 123/Α΄/15.07.1992, άρθρα 95–99 — το κείμενο διασταυρώθηκε σε τρεις ανεξάρτητες ελληνικές νομικές βάσεις· δεν εντοπίστηκε κανένα νομοθέτημα ειδικά για την ηλεκτροσπασμοθεραπεία search.et.grαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · e7e75db8
  64. [64]Sackeim HA, Prudic J, Fuller R, Keilp J, Lavori PW, Olfson M. «The Cognitive Effects of Electroconvulsive Therapy in Community Settings», Neuropsychopharmacology 2007;32:244-254, DOI 10.1038/sj.npp.1301180 — η μεγαλύτερη προοπτική μελέτη των γνωσιακών επιδράσεων· επικεφαλής υποστηρικτής της μεθόδουμεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 6.8.2026 · 6900f784
  65. [65]Read J, Kirsch I, McGrath L. «Electroconvulsive Therapy for Depression: A Review of the Quality of ECT versus Sham ECT Trials and Meta-Analyses», Ethical Human Psychology and Psychiatry 2019;21(2):64-103 doi:10.1891/EHPP-D-19-00014μεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · 5bd88379
  66. [66]Anderson IM. «Electroconvulsive therapy (ECT) versus sham ECT for depression: do study limitations invalidate the evidence (and mean we should stop using ECT)?», BJPsych Advances 2021;27(5):285-291 — η υπεράσπιση της μεθόδου· παραδέχεται ότι δεν υπάρχει σχεδόν καμία ένδειξη αποτελεσματικότητας μετά το τέλος της οξείας θεραπείας doi:10.1192/bja.2021.23μεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · 46d69002
  67. [67]Bundesverfassungsgericht, Urteil des Zweiten Senats vom 24. Juli 2018, 2 BvR 309/15 και 2 BvR 502/16 — Leitsätze 1β και 3, για την καθήλωση ως στέρηση ελευθερίας κατά το άρθρο 104 παρ. 2 GGαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 9.9.2026 · 30d2c815
  68. [68]The Judge Rotenberg Educational Center, Inc. v. United States Food and Drug Administration, U.S. Court of Appeals for the District of Columbia Circuit, αρ. 20-1087 (συνεκδικαζόμενη με 20-1088), απόφαση 06.07.2021 — γνώμη Sentelle, μειοψηφία του προέδρου Srinivasanαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 9.9.2026 · fadd6b10
  69. [69]21 U.S.C. §360f, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 3306 του Food and Drug Omnibus Reform Act of 2022 (Δεκέμβριος 2022) — εξουσία απαγόρευσης συσκευής «για μία ή περισσότερες προβλεπόμενες χρήσεις»δεν έχει αρχειοθετηθεί
  70. [70]U.S. Food and Drug Administration, «Banned Devices; Proposal to Ban Electrical Stimulation Devices for Self-Injurious or Aggressive Behavior», 25.03.2024, Federal Register 2024-06037 — ο τελικός κανόνας δεν είχε εκδοθεί κατά τη σύνταξη αυτής της σελίδαςαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 9.9.2026 · dd42e9ba
  71. [71]U.S. Department of Justice και HHS Office of Inspector General, συμβιβασμός Universal Health Services και Corporate Integrity Agreement, 10.07.2020 — αστικός συμβιβασμός χωρίς παραδοχή ευθύνης· η εταιρεία αρνείται ρητά κάθε αδίκημα justice.govδεν έχει αρχειοθετηθεί
  72. [72]Ανώτατο Δικαστήριο Ιαπωνίας, Μείζων Ολομέλεια, απόφαση 03.07.2024, υπόθεση Reiwa 5 (ju) αρ. 1319, Minshū τόμ. 78 τεύχ. 3 σ. 382 — πλήρες κείμενο (ιαπωνικά, 28 σελ.), βάση αποφάσεων Ανωτάτου Δικαστηρίου αρ. 93159: PDF · σελίδα υπόθεσηςαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · 578a6a72
  73. [73]Ομοσπονδία Δικηγορικών Συλλόγων Ιαπωνίας (日本弁護士連合会), δήλωση προέδρου επί της απόφασης της 03.07.2024 για τον νόμο ευγονικής προστασίας nichibenren.or.jpαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · 52b4ad49
  74. [74]Masserano B, Hall M, Wolf R, Diederich A, Gupta A, Yu AG, Johnson K, Mittal V. «Pharmacologic Restraint Use During Mental Health Admissions to Children's Hospitals». Pediatrics 2024;153(1):e2023062784. doi:10.1542/peds.2023-062784 · PMID 38073316.μεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · d2bc6e54
  75. [75]Wolf RM κ.ά. «Disparities in Pharmacologic Restraint for Children Hospitalized in Mental Health Crisis». Pediatrics 2024;153(1):e2023061353. doi:10.1542/peds.2023-061353 · PMID 38073320 · PMC10764008.μεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · e0696bc1
  76. [76]Dalton EM, Doupnik SK. «Envisioning Zero: A Path to Eliminating Restraint Use in Children's Hospitals». Pediatrics 2024;153(1):e2023064054. doi:10.1542/peds.2023-064054 · PMID 38073327 · PMC10752823.μεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · 3cc98a4c
  77. [77]The Joint Commission. «R3 Report — Issue 44: New and Revised Requirements for Restraint and Seclusion in Behavioral Health Care and Human Services», 20.06.2024, σε ισχύ από 01.01.2025. jointcommission.org (PDF)μεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · 91b92d8f
  78. [78]42 CFR §482.13(e)(1)(i)(B) — Conditions of Participation for Hospitals: Patient's rights, restraint or seclusion (ορισμός φαρμάκου ως καθήλωσης· σε ισχύ από 08.01.2007, 71 FR 71378). ecfr.govμεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 17.9.2026 · dfd1fffb
  79. [79]Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 4130/88 του Συμβουλίου, 16.12.1988, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 815/84, ΕΕ L 362, 30.12.1988, σ. 1 (CELEX 31988R4130) PDF, ΕΕ L 362 · eur-lex.europa.euαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 18.9.2026 · 4b1e3722
  80. [80]Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο, «Ειδική έκθεση αριθ. 5/90 για την οικονομική ενίσχυση υπέρ της Ελλάδας στον κοινωνικό τομέα (κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 815/84), συνοδευόμενη από τις απαντήσεις της Επιτροπής», ΕΕ C 331, 31.12.1990, σ. 1–13 (CELEX 31990Y1231(02)) — §§1.2, 2.1–2.4, 5.8–5.9, 5.14, 6.1, 6.5 και απάντηση της Επιτροπής, ενότητες V–VI PDF, ΕΕ C 331 · eur-lex.europa.euαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 18.9.2026 · c1472246
  81. [81]Ευρωπαϊκή Επιτροπή, «Final Report on the implementation of Council Regulation (EEC) 815/84 on exceptional financial support in favour of Greece in the social field», COM(95) 668 final, 15.12.1995, 36 σ. — σ. 4–5, 20, 23–24, 32–34 (CELEX 51995DC0668· πλήρες σαρωμένο κείμενο από το Archive of European Integration, Πανεπιστήμιο Pittsburgh) aei.pitt.eduαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 18.9.2026 · 0efd87ce
  82. [82]Health Ombud (Νότια Αφρική), Makgoba MW, «The Report into the “Circumstances Surrounding the Deaths of Mentally Ill Patients: Gauteng Province”», 01.02.2017, 68 σ. — Executive Summary §1.1, ενότητες για τις αιτίες θανάτου και το κόστος ohsc.org.zaαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 18.9.2026 · 01ed6333
  83. [83]Life Esidimeni Arbitration, Families of Mental Health Care Users affected by the Gauteng Mental Marathon Project v. National Minister of Health κ.ά., Award, Moseneke DCJ (ret.), 19.03.2018, 92 σ. — §§1–2, 15, 47, 218, 226 legalbrief.co.zaμεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 18.9.2026 · f14e9fac
  84. [84]High Court of South Africa, Gauteng Division, Pretoria, The Life Esidimeni Inquest, υπόθ. I001/21, Teffo J, απόφαση 10.07.2024 — §§3, 18, 570–574 section27.org.zaμεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 18.9.2026 · 4e4482cb
  85. [85]National Prosecuting Authority (Νότια Αφρική), «Outcome of the Life Esidimeni tragedy inquest and decision to prosecute», ανακοίνωση 21.04.2026 npa.gov.zaαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 18.9.2026 · 36cd5aa3
  86. [86]Mental Health Commission (Ιρλανδία), «Annual Report 2024 including the Report of the Inspector of Mental Health Services», 27.06.2025 — Key Compliance Findings, Seclusion and Physical Restraint 2024 in Brief, Inspector's report mhcirl.ieαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 18.9.2026 · 08274d87
  87. [87]Sivilombudet (Νορβηγία), «Kontroll med bruk av mekaniske tvangsmidler i psykisk helsevern — en gjennomgang av kontrollkommisjonenes vedtak», 14.11.2022 — κεφ. 6.4 sivilombudet.noαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 18.9.2026 · 1373ba37
  88. [88]Sivilombudet (Νορβηγία), «Besøksrapport: Nordlandssykehuset HF, Psykisk helse- og rusklinikken», επίσκεψη 3–5.02.2026, έκθεση 17.06.2026 sivilombudet.noαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 18.9.2026 · 8f890adf
  89. [89]NOU 2019: 14, «Tvangsbegrensningsloven — Forslag til felles regler om tvang og inngrep uten samtykke i helse- og omsorgstjenesten», κεφ. 9 (στοιχεία 2017) lovdata.noαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 18.9.2026 · a84d39be
  90. [90]Ombudsman Ontario (Dubé P), «Lost in Transition — Case stories», έκθεση της 25.11.2025 (ημερομηνία κατά την ανακοίνωση του Συνηγόρου· 55 καταγγελίες, 24 συστάσεις, όλες δεκτές) ombudsman.on.ca · ανακοίνωσηαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 18.9.2026 · 6b965e3c
  91. [91]Office of the Ombudsperson (Βρετανική Κολομβία), «Committed to Change: Protecting the Rights of Involuntary Patients under the Mental Health Act», Special Report No. 42, Μάρτιος 2019 — Overall Form Completion Rates, Form 5/13/16 Completion Rates bcombudsperson.caαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 18.9.2026 · 9a5c4daa
  92. [92]Orlikow v. United States, 682 F. Supp. 77 (D.D.C. 19.01.1988), Civ. A. No. 80-3163, Penn J — αίτημα των ΗΠΑ για συνοπτική απόφαση, απορριφθέν κατά το κύριο μέρος του case.lawαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 18.9.2026 · 10400078
  93. [93]Central Intelligence Agency, «DCI Weekly Report», 14.10.1988, αποχαρακτηρισμένο έγγραφο CIA-RDP90G01353R002100050008-0 cia.gov/readingroomδεν έχει αρχειοθετηθεί
  94. [94]Central Intelligence Agency, επιστολή του Διευθυντή William H. Webster, 28.10.1988, αποχαρακτηρισμένο έγγραφο CIA-RDP99-00777R000302410001-4 cia.gov/readingroomδεν έχει αρχειοθετηθεί
  95. [95]Cooper G, QC, «Opinion of George Cooper, Q.C., regarding Canadian Government funding of the Allan Memorial Institute in the 1950's and 1960's», Ministry of Supply and Services Canada, Cat. J2-63/1986, Μάιος 1986 — σ. 26–27, 60, 95, 127 publications.gc.caSHA-256 πρωτοτύπου · αρχειοθετήθηκε 18.9.2026 · 584ddbc8
  96. [96]Order in Council P.C. 1992-2302, 16.11.1992, «Allan Memorial Institute Depatterned Persons Assistance Order» — όπως περιγράφεται στο Info Source του Υπουργείου Δικαιοσύνης του Καναδά, τράπεζα JUS PPU 135 (πρόγραμμα ex gratia 100.000 $, τερματισμός 31.01.1994)· η διατύπωση «who received full or substantial depatterning treatment» από την περίληψη της βάσης Διαταγμάτων εν Συμβουλίω (orders-in-council.canada.ca, P.C. 1992-2302)· τίτλος κατά την Tanny §113: «Order Respecting Ex Gratia Payments to Persons Depatterned at the Allan Memorial Institute Between 1950 and 1965»· το ίδιο το κείμενο του Διατάγματος δεν ανακτήθηκε justice.gc.caαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 18.9.2026 · a3f193ad
  97. [97]Tanny c. Royal Victoria Hospital, 2025 QCCS 3590, Cour supérieure du Québec (Actions collectives), αρ. 500-06-000972-196, Poulin JCS, 31.07.2025 — §§1–3, 219–221 αντίγραφο απόφασης (PDF) · Registre des actions collectivesμεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 18.9.2026 · 34eb60f8
  98. [98]Cour d'appel du Québec, Hôpital Royal Victoria c. Tanny, αρ. 500-09-031665-250, Marcotte JCA, 13.11.2025 — απόρριψη αίτησης για άδεια έφεσης αντίγραφο απόφασης (PDF)μεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 18.9.2026 · 10419b2d
  99. [99]Cameron DE. «Psychic driving». American Journal of Psychiatry 1956;112(7):502–509. doi:10.1176/ajp.112.7.502 · PMID 13283131μεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 18.9.2026 · 4cab8aca
  100. [100]Cameron DE. «Production of differential amnesia as a factor in the treatment of schizophrenia». Comprehensive Psychiatry 1960;1(1):26–34. doi:10.1016/S0010-440X(60)80047-8 · PMID 13807146μεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 18.9.2026 · a1cf0dc5
  101. [101]U.S. Senate, Select Committee on Intelligence και Subcommittee on Health and Scientific Research, «Project MKULTRA, the CIA's Program of Research in Behavioral Modification», Joint Hearing, 03.08.1977, 173 σ. — καμία αναφορά σε Cameron, Μόντρεαλ ή Υποέργο 68 intelligence.senate.govαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 18.9.2026 · 7825aa17
  102. [102]SOU 2000:20, «Steriliseringsfrågan i Sverige 1935–1975 — Historisk belysning, kartläggning, intervjuer», Slutbetänkande av 1997 års steriliseringsutredning, 28.03.2000 — σ. 16 (αριθμοί, ποσοστά), σ. 33 (εκτίμηση ~21.000) regeringen.seαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 18.9.2026 · 29115486
  103. [103]Lag (1999:332) om ersättning till steriliserade i vissa fall, Svensk författningssamling, σε ισχύ 01.07.1999 — §§1–3 riksdagen.seαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 18.9.2026 · 226141af
  104. [104]Regeringens proposition 2004/05:1, Budgetpropositionen för 2005, Utgiftsområde 9 (Hälsovård, sjukvård och social omsorg), σ. 39 — απολογισμός της Steriliseringsersättningsnämnden: 2 042 αιτήσεις, 1 591 εγκρίσεις data.riksdagen.seαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 18.9.2026 · 165ec1c2
  105. [105]Veřejný ochránce práv (Motejl O), «Závěrečné stanovisko ve věci sterilizací prováděných v rozporu s právem a návrhy opatření k nápravě», sp. zn. 3099/2004/VOP, 23.12.2005 — §3.3 και κεφ. 5.1 eso.ochrance.czαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 18.9.2026 · 2076820a
  106. [106]Zákon č. 297/2021 Sb., o poskytnutí jednorázové peněžní částky osobám sterilizovaným v rozporu s právem, σε ισχύ 01.01.2022 — §§2–4· προθεσμία §4 παρ. 2 «τρία» έτη → «πέντε» με τον ν. 289/2025 Sb., άρθ. X (ισχύς την επομένη της δημοσίευσης, 08.2025) zakonyprolidi.cz · ν. 289/2025μεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 18.9.2026 · eaa596f7
  107. [107]Úřad vlády České republiky, Rada vlády pro záležitosti romské menšiny, ανακοίνωση συνεδρίασης στο Brno, 13.12.2024 — στοιχεία Υπουργείου Υγείας: 2 088 αιτήσεις, 1 522 διεκπεραιωμένες, 706 θετικές, 566 εκκρεμείς· αρχική εκτίμηση ~400 vlada.gov.czαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 18.9.2026 · 11c40e41
  108. [108]ΕΔΔΑ, V.C. κατά Σλοβακίας, προσφυγή αρ. 18968/07, απόφαση 08.11.2011 — §§14, 117–120, 184 και διατακτικό HUDOC 001-107364 (PDF) · hudoc.echr.coe.intαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 18.9.2026 · d72093ae
  109. [109]ΕΔΔΑ, N.B. κατά Σλοβακίας, προσφυγή αρ. 29518/10, απόφαση 12.06.2012 — §§79–81, 127 HUDOC 001-111427 (PDF) · hudoc.echr.coe.intαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 18.9.2026 · 34fc2301
  110. [110]ΕΔΔΑ, I.G. και λοιποί κατά Σλοβακίας, προσφυγή αρ. 15966/04, απόφαση 13.11.2012 — §171 HUDOC 001-114514 (PDF) · hudoc.echr.coe.intαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 18.9.2026 · 052d47d5
  111. [111]Mental Health Commission (Ιρλανδία), «Annual Report 2025 including the Report of the Inspector of Mental Health Services», δημοσίευση 26.06.2026 — Seclusion and Physical Restraint «2025 in Brief», Rules compliance, admissions of children to adult units mhcirl.ieαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 18.9.2026 · 9df0af21
  112. [112]ΟΗΕ, Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Ομάδα Εργασίας για την Αυθαίρετη Κράτηση, «Report on its mission to China (18–30 September 2004)», E/CN.4/2005/6/Add.4, 29.12.2004 — Summary· §§41–42· Annex (Wang Wanxing) documents.un.orgαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 21.9.2026 · 16e3fcdd
  113. [113]ΟΗΕ, Ομάδα Εργασίας για την Αυθαίρετη Κράτηση, ετήσια έκθεση με το Deliberation No. 7 «on issues related to psychiatric detention», E/CN.4/2005/6, 01.12.2004 — §§47–58 documents.un.orgαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 21.9.2026 · db53e83b
  114. [114]Nowak M, Ειδικός Εισηγητής ΟΗΕ για τα βασανιστήρια, «Mission to China», έκθεση E/CN.4/2006/6/Add.6, 10.03.2006 — §§40–44 (Tables 1–3), §82 (u)–(v) documents.un.orgαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 21.9.2026 · 132a3458
  115. [115]ΟΗΕ, Επιτροπή κατά των Βασανιστηρίων, καταληκτικές παρατηρήσεις για την Κίνα, CAT/C/CHN/CO/4, 12.12.2008 — §35 «Forced medical treatment» documents.un.orgαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 21.9.2026 · bae4f9fd
  116. [116]ΟΗΕ, Επιτροπή για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία, καταληκτικές παρατηρήσεις επί της αρχικής έκθεσης της Κίνας, CRPD/C/CHN/CO/1, 15.10.2012 — §§25–28 documents.un.orgαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 21.9.2026 · 30bb0aad
  117. [117]Νόμος Ψυχικής Υγείας της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, ψηφίστηκε από τη Μόνιμη Επιτροπή του ΕΛΣ 26.10.2012, σε ισχύ 01.05.2013 — αγγλική μετάφραση με σχολιασμό: Chen HH, Phillips MR, Cheng H, Chen QQ, Chen XD, Fralick D, Zhang YE, Liu M, Huang J, Bueber M. Shanghai Archives of Psychiatry 2012;24(6):305–321. PMC4198897 · doi:10.3969/j.issn.1002-0829.2012.06.001 · PMID 25324635 · κινεζικό πρωτότυπο gov.cnμεταδεδομένα · αρχειοθετήθηκε 21.9.2026 · 37d3be17
  118. [118]ΟΗΕ, Ομάδα Εργασίας για την Αυθαίρετη Κράτηση, Γνώμη αρ. 8/2014 (Κίνα), Xing Shiku, εγκρίθηκε στην 69η σύνοδο (22.04–01.05.2014), A/HRC/WGAD/2014/8, 01.07.2014 — §§3–7, 16–17, 39–46 documents.un.orgαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 21.9.2026 · 692136e4
  119. [119]ΟΗΕ, Επιτροπή κατά των Βασανιστηρίων, καταληκτικές παρατηρήσεις επί της πέμπτης περιοδικής έκθεσης της Κίνας, CAT/C/CHN/CO/5, 03.02.2016 — §§42–43, 55–56 documents.un.orgαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 21.9.2026 · 7dbd3f62
  120. [120]ΟΗΕ, Επιτροπή για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία, καταληκτικές παρατηρήσεις επί της δεύτερης και τρίτης έκθεσης της Κίνας, CRPD/C/CHN/CO/2-3, 10.10.2022 — §§32–35 documents.un.orgαντίγραφο · αρχειοθετήθηκε 21.9.2026 · 66a9857d