ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ·ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 01.08.2026
EL
ΕλληνικάELEnglishENItalianoIT
1933—2018ΦΑΚΕΛΟΣ ΤΕΚΜΗΡΙΩΝ

Τεκμηριωμένες πρακτικές.Και όσοι τις σταμάτησαν.

Δέκα ενότητες. Καμία δεν λέει «οι ψυχίατροι».
Όλες λένε ονόματα, ημερομηνίες και αριθμούς εγγράφων.

Αυτά που ακολουθούν δεν τα βρήκαν επικριτές της ψυχιατρικής. Τα κατέγραψαν επιθεωρητές του Συμβουλίου της Ευρώπης, ανακριτές θανάτων, δικαστές του Στρασβούργου και γιατροί που δημοσίευσαν εναντίον της ίδιας τους της ειδικότητας. Σαράντα τρεις ισχυρισμοί ελέγχθηκαν σε πρωτογενή πηγή· οκτώ απορρίφθηκαν και εννέα ξαναγράφτηκαν. Όσα δεν άντεξαν βρίσκονται στο Μέρος Χ, με τον λόγο της αποτυχίας γραμμένο.

1949
ΝΟΜΠΕΛ ΙΑΤΡΙΚΗΣ
ΣΤΗ ΛΟΒΟΤΟΜΗ
1953
Ο BOURNE ΓΡΑΦΕΙ
ΣΤΟ LANCET
1967
ΤΟ BMJ ΔΗΜΟΣΙΕΥΕΙ
ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΠΟΣΤΡΟΦΗΣ
1993
ΤΟ CPT ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΤΑΙ
ΤΗ ΛΕΡΟ
2018
Ο ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ SENI
ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ

Πώς να διαβάσετε αυτή τη σελίδα

Το πρόβλημα με το υλικό που κυκλοφορεί για την ψυχιατρική δεν είναι ότι είναι όλο ψέμα. Είναι ότι ανακατεύει τεκμηριωμένα ευρήματα επίσημων επιθεωρήσεων με ισχυρισμούς που δεν στέκουν, και έτσι ακυρώνει και τα δύο. Κάθε εύρημα εδώ φέρει τον βαθμό απόδειξής του — το ίδιο σύστημα με την psydrugs.online:

ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ

Δικαστική απόφαση, πόρισμα ενόρκων ή νόμος. Κρίθηκε από αρμόδιο όργανο.

ΡΥΘΜΙΣΤΙΚΟ

Επίσημη έκθεση επιθεώρησης, κρατικής υπηρεσίας ή διεθνούς οργανισμού.

PEER-REVIEWED

Δημοσιευμένη έρευνα με ευρεία αποδοχή στη βιβλιογραφία.

ΑΝΟΙΧΤΗ ΔΙΑΜΑΧΗ

Ενεργή διαφωνία, επιστημονική ή νομική. Παρατίθενται και οι δύο πλευρές.

ΑΝΕΠΑΛΗΘΕΥΤΟ

Ισχυρισμός που κυκλοφορεί, αλλά δεν βρέθηκε πρωτογενής πηγή. Παρατίθεται με το κενό δηλωμένο.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Δέκα ενότητες, χωριστά τεκμηριωμένες

Κάθε ενότητα στέκει μόνη της, με τις δικές της πηγές. Ξεκινήστε από όποια σας αφορά.

ΜΕΡΟΣ Α Ιδρύματα 825 ασθενείς στη Λέρο, Μάρτιος 1993 Η Λέρος κυκλοφορεί ως εικόνα του 1989. Υπάρχει όμως επίσημο έγγραφο με αριθμό και παραγράφους — και λέει ακριβέστερα πράγματα από την εικόνα. Διαβάστε την ενότητα → ΜΕΡΟΣ Β Καθήλωση 25 λεπτά πρηνούς καθήλωσης· η σύσταση ήταν 3 Δεν υπάρχει αξιόπιστος αριθμός θανάτων σε καθήλωση. Υπάρχουν δύο πλήρως τεκμηριωμένες υποθέσεις — και η ιστορία του τι έγινε με τις συστάσεις. Διαβάστε την ενότητα → ΜΕΡΟΣ Γ Ακούσιος εγκλεισμός 2 καταδίκες της Ελλάδας στο Στρασβούργο Δύο ισχυρισμοί που ακούγονται σοβαροί και δεν στέκουν όπως λέγονται: ότι «ο ΟΗΕ απαγόρευσε τον ακούσιο εγκλεισμό» και ότι «η Ελλάδα είναι πρωταθλήτρια». Διαβάστε την ενότητα → ΜΕΡΟΣ Δ DSM 69% της ομάδας εργασίας του DSM-5 με δεσμούς Το εγχειρίδιο που ορίζει ποιος έχει διαταραχή δεν έπεσε από τον ουρανό· το έγραψαν επιτροπές. Ποιοι ήταν σε αυτές και τι δήλωσαν. Διαβάστε την ενότητα → ΜΕΡΟΣ Ε Ghostwriting 22 ονόματα συγγραφέων· το σχέδιο το έγραψε άλλος Ενότητα σκόπιμα μικρή: τρία από τα οκτώ σκέλη που ερευνήθηκαν δεν άντεξαν τον έλεγχο. Ό,τι απέμεινε είναι σε δικαστικά κατατεθειμένα έγγραφα. Διαβάστε την ενότητα → ΜΕΡΟΣ ΣΤ Εγκαταλελειμμένες 1949 Νόμπελ στη λοβοτομή — ποτέ δεν ανακλήθηκε Καμία από αυτές δεν ήταν περιθωριακή: δημοσιεύτηκαν στα κορυφαία περιοδικά, βραβεύτηκαν, διδάχθηκαν. Και σχεδόν πάντα τις κατήγγειλε κάποιος από μέσα. Διαβάστε την ενότητα → ΜΕΡΟΣ Ζ Το κράτος 1983 αποχώρησε από την ΠΨΕ πριν αποβληθεί Το καθαρότερο τεκμηριωμένο παράδειγμα διάγνωσης που χρησιμοποιήθηκε πολιτικά — και το θέμα με τους πιο διογκωμένους αριθμούς σε κυκλοφορία. Διαβάστε την ενότητα → ΜΕΡΟΣ Η Από μέσα DSM-IV ο πρόεδρός του έγινε επικριτής του DSM-5 Δεν είναι ισορροπιστική χειρονομία αλλά το συμπέρασμα των προηγούμενων: σχεδόν κάθε πρακτική εδώ σταμάτησε επειδή κάποιος από μέσα δημοσίευσε εναντίον της. Διαβάστε την ενότητα → ΜΕΡΟΣ Θ Σήμερα 14% ηλικιωμένων σε οίκους ευγηρίας, ΗΠΑ 2007 Τρία ζητήματα που δεν ανήκουν στο παρελθόν. Για κανένα δεν υπάρχει το εντυπωσιακό νούμερο που θα περιμένατε — και αυτό είναι μέρος του ευρήματος. Διαβάστε την ενότητα → ΑΝΕΠΑΛΗΘΕΥΤΑ Ανεπαλήθευτα 8 απορρίψεις από τον ίδιο μας τον έλεγχο Σαράντα τρεις ισχυρισμοί δόθηκαν σε αντίπαλο κριτή με μία εντολή: να τους καταρρίψει. Οκτώ έπεσαν. Τα περισσότερα ευνοούσαν τη θέση μας. Διαβάστε την ενότητα →

Τι δεν λέει αυτή η σελίδα

Επειδή το υλικό αυτό χρησιμοποιείται συχνά για να στηρίξει συμπεράσματα που δεν βγαίνουν από αυτό:

Η διαφορά ανάμεσα σε φάκελο τεκμηρίων και σε κατηγορητήριο είναι ότι ο φάκελος δημοσιεύει και όσα δεν στέκουν. Οκτώ από τους σαράντα τρεις ισχυρισμούς αυτής της σελίδας απορρίφθηκαν από τον ίδιο τον έλεγχό της.

Τι μπορείτε να κάνετε με αυτά

  1. Ελέγξτε τα. Κάθε ισχυρισμός φέρει DOI, PMID, αριθμό υπόθεσης ή αριθμό επίσημης έκθεσης. Δεν σας ζητάμε να μας πιστέψετε.
  2. Αν αφορά εσάς ή δικό σας άνθρωπο σε νοσηλεία, τα δικαιώματα και οι προθεσμίες του ν. 2071/1992 είναι συγκεκριμένα. Οι δύο καταδίκες της Ελλάδας στο Στρασβούργο ήταν ακριβώς για μη τήρηση προθεσμιών που ο νόμος ήδη προβλέπει.
  3. Μην αναπαράγετε νούμερα χωρίς πηγή — ούτε αυτά που σας βολεύουν. Τα οκτώ που απορρίψαμε κυκλοφορούν ευρέως, και τα περισσότερα ευνοούν την πλευρά μας.
  4. Καμία απόφαση για αγωγή δεν παίρνεται από ιστοσελίδα. Ούτε από αυτή. Μιλήστε με τον θεράποντα γιατρό σας.
  5. Αν βρείτε λάθος, γράψτε μου. Οι διορθώσεις αναφέρονται και δεν διαγράφονται σιωπηλά.

Η αδελφή σελίδαΓια τα ίδια τα φάρμακα — δικαστικές ομολογίες, προειδοποιήσεις FDA και MHRA, και τα ελληνικά δεδομένα συνταγογράφησης — υπάρχει χωριστός φάκελος με τους ίδιους κανόνες τεκμηρίωσης.

psydrugs.online →

Γράφει ο Πέτρος Χατζηαναστασίου
Δεν είμαι γιατρός. Κάθε ισχυρισμός παραπέμπει στην πρωτογενή πηγή του. Καμία σελίδα εδώ δεν σας λέει να διακόψετε θεραπεία ή να αποφύγετε τη φροντίδα. Κάθε ενέργεια για την αγωγή σας, πάντα σε επικοινωνία με τον θεράποντα γιατρό σας και υπό την παρακολούθηση και την καθοδήγησή του.

Σχετικά με τη σελίδα →

Όλες οι πηγές

Ο πλήρης κατάλογος των 60 πηγών. Κάθε ενότητα επαναλαμβάνει μόνο όσες παραθέτει η ίδια.

  1. [1]European Committee for the Prevention of Torture (CPT), «Report to the Government of Greece on the visit to Greece carried out from 14 to 26 March 1993», CPT/Inf (94) 20 — §§195–196, 202, 207, 226–233, 254, 278–280
  2. [2]Council Regulation (EEC) No 815/84 of 26 March 1984 on exceptional financial support in favour of Greece in the social field, OJ L 88, 31.3.1984, σ. 1–3 (CELEX 31984R0815)
  3. [3]European Parliament, «Resolution on the treatment of the mental defectives on the Greek island of Leros», B3-0560/93, 22.04.1993, OJ C 150, 31.5.1993, σ. 269–270
  4. [4]Υπουργείο Υγείας, «ΨΥΧΑΡΓΩΣ Γ΄ (2011–2020) — Σχέδιο αναθεώρησης του Προγράμματος ΨΥΧΑΡΓΩΣ», Νοέμβριος 2011
  5. [5]Κρατικό Θεραπευτήριο – Γενικό Νοσοκομείο – Κέντρο Υγείας Λέρου, επίσημος ιστότοπος· 2η Υγειονομική Περιφέρεια Πειραιώς και Αιγαίου
  6. [6]Καταγραφή νοσηλευομένων 2024, περιοδικό Ψυχιατρική — τέσσερις από τους έξι συγγραφείς συνδέονται με το ίδρυμα
  7. [7]Independent Inquiry into the death of David Bennett, HSG(94)27, Norfolk, Suffolk and Cambridgeshire Strategic Health Authority, πρόεδρος Sir John Blofeld, Δεκέμβριος 2003
  8. [8]NICE, κατευθυντήρια οδηγία NG10, «Violence and aggression: short-term management», 2015
  9. [9]Regulation 28 Report to Prevent Future Deaths, South London Coroner's Court, θάνατος Olaseni Lewis, ανακρίτρια Selena Lynch, 28.06.2017, αρ. 2017-0205
  10. [10]Mental Health Units (Use of Force) Act 2018, 2018 c. 27 (Ην. Βασίλειο)
  11. [11]US General Accounting Office, «Mental Health: Improper Restraint or Seclusion Use Places People at Risk», GAO/HEHS-99-176, Σεπτέμβριος 1999
  12. [12]42 CFR § 482.13(g) — υποχρέωση αναφοράς θανάτων σχετιζόμενων με καθήλωση
  13. [13]UN Committee on the Rights of Persons with Disabilities, General Comment No. 1 (2014), CRPD/C/GC/1, §§40, 42
  14. [14]CRPD Committee, «Guidelines on article 14 of the Convention», 14η σύνοδος, 2015
  15. [15]UN Human Rights Committee, General Comment No. 35 (2014)
  16. [16]ΕΔΔΑ, Rooman κατά Βελγίου, Τμήμα Ευρείας Συνθέσεως
  17. [17]ΕΔΔΑ, Venios c. Grèce, αρ. 33055/08, Α΄ Τμήμα, 05.07.2011
  18. [18]ΕΔΔΑ, Karamanof c. Grèce, αρ. 46372/09, Α΄ Τμήμα, 26.07.2011
  19. [19]Stylianidis S, Peppou LE, Drakonakis N κ.ά. «Mental health care in Athens: Are compulsory admissions in Greece a one-way road?» Int J Law Psychiatry 2017;52:28-34, DOI 10.1016/j.ijlp.2017.04.001, PMID 28431745
  20. [20]Sheridan Rains L, Zenina T, Casanova Dias M κ.ά. «Variations in patterns of involuntary hospitalisation and in legal frameworks», Lancet Psychiatry 2019;6(5):403-417
  21. [21]Cosgrove L, Krimsky S, Vijayaraghavan M, Schneider L. «Financial ties between DSM-IV panel members and the pharmaceutical industry», Psychother Psychosom 2006;75(3):154-160, DOI 10.1159/000091772, PMID 16636630
  22. [22]Cosgrove L, Krimsky S. «A comparison of DSM-IV and DSM-5 panel members' financial associations with industry», PLoS Med 2012;9(3):e1001190, DOI 10.1371/journal.pmed.1001190
  23. [23]Davis LC, Diianni AT, Drumheller SR κ.ά. «Undisclosed financial conflicts of interest in DSM-5-TR», BMJ 2024;384:e076902, DOI 10.1136/bmj-2023-076902
  24. [24]Regier DA, Narrow WE, Clarke DE κ.ά. «DSM-5 field trials in the United States and Canada, Part II», Am J Psychiatry 2013;170(1):59-70 — ο πίνακας με τις τιμές κάππα δεν αποκτήθηκε
  25. [25]Kraemer HC κ.ά., εκδοτικό σημείωμα για την ερμηνεία των τιμών κάππα, Ιανουάριος 2012 — δημοσιεύθηκε έναν χρόνο πριν από τα αποτελέσματα
  26. [26]American Psychiatric Association, «Highlights of Changes from DSM-IV-TR to DSM-5», ενότητα «Bereavement Exclusion»
  27. [27]Frances AJ, Widiger T. «Psychiatric diagnosis: lessons from the DSM-IV past and cautions for the DSM-5 future», Annu Rev Clin Psychol 2012;8:109-130, PMID 22035240
  28. [28]Frances AJ, Nardo JM. «ICD-11 should not repeat the mistakes made by DSM-5», Br J Psychiatry 2013;203(1):1-2
  29. [29]World Health Assembly, Resolution WHA72.15, «Eleventh revision of the International Classification of Diseases», 28.05.2019
  30. [30]Υπουργική Απόφαση για την «Ελληνική Τροποποίηση ICD-10, ICD-10-GrM», 2018
  31. [31]UCSF Industry Documents Library, POGO Investigation on Ghostwriting Collection, υπόθεση «Paxil, C.P.Ct.PA» — τεκμήρια δικαστικής αποκάλυψης (πρόταση STI 03.04.1998, σχέδιο χειρογράφου με σελίδα τίτλου)
  32. [32]Keller MB κ.ά. «Efficacy of paroxetine in the treatment of adolescent major depression», J Am Acad Child Adolesc Psychiatry 2001;40(7):762-772
  33. [33]«Expression of Concern: Efficacy of Paroxetine in the Treatment of Adolescent Major Depression», J Am Acad Child Adolesc Psychiatry 2026;65(6):852, DOI 10.1016/j.jaac.2025.09.032 — το κείμενο της σημείωσης δεν αποκτήθηκε
  34. [34]Healy D, Cattell D. «Interface between authorship, industry and science in the domain of therapeutics», Br J Psychiatry 2003;183:22-27, DOI 10.1192/bjp.183.1.22 — ο D. Healy έχει ενεργήσει ως αμειβόμενος πραγματογνώμονας υπέρ εναγόντων
  35. [35]Nobel Prize Outreach, Βραβείο Νόμπελ Ιατρικής 1949· Καταστατικό Ιδρύματος Νόμπελ, άρθρο 10
  36. [36]Caruso JP, Sheehan JP, Neurosurgical Focus 2017 — «περισσότερες από 3.000» λοβοτομές
  37. [37]El-Hai J. The Lobotomist, 2005 — δευτερογενής, εμπορική βιογραφία· πηγή του αριθμού 3.439, μη ελεγμένου ανεξάρτητα
  38. [38]Sakel M, Wiener Medizinische Wochenschrift, 1934 (ανακοίνωση στην Ιατρική Εταιρεία Βιέννης, 1933)
  39. [39]Bourne H. «The insulin myth», Lancet 1953;265(6793):964-968
  40. [40]Ackner B, Harris A, Oldham AJ — τυχαιοποιημένη σύγκριση, 1957
  41. [41]MacCulloch MJ, Feldman MP. «Aversion therapy in management of 43 homosexuals», Br Med J 1967;2(5552):594-597, DOI 10.1136/bmj.2.5552.594, PMID 6025594
  42. [42]Sexual Offences Act 1967 (Αγγλία και Ουαλία)
  43. [43]Spitzer RL, επιστολή προς τον εκδότη, Arch Sex Behav 2012;41(4):757 — αίτημα ανάκλησης που ο εκδότης απέρριψε· το άρθρο του 2003 δεν φέρει σημείωση ανάκλησης
  44. [44]UN Independent Expert on protection against violence and discrimination based on sexual orientation and gender identity, A/HRC/44/53, 2020
  45. [45]Bonnie RJ. «Political Abuse of Psychiatry in the Soviet Union and in China», J Am Acad Psychiatry Law 2002;30(1):136-144
  46. [46]Bloch S. «Athens and beyond: Soviet psychiatric abuse and the World Psychiatric Association», Psychiatric Bulletin 1990;14(3):129-133, DOI 10.1192/pb.14.3.129
  47. [47]Helsinki Watch (Human Rights Watch), «The Legacy of Psychiatric Abuse in the USSR», Μάιος 1990
  48. [48]Mental Health Act 1983 (Αγγλία και Ουαλία), άρθρα 58Α και 62
  49. [49]Mental Health (Care and Treatment) (Scotland) Act 2003
  50. [50]Kaliora SC, Braga RJ, Petrides G κ.ά. «The practice of electroconvulsive therapy in Greece», J ECT 2013;29(3):219-224, DOI 10.1097/YCT.0b013e31827e0d49, PMID 23296395
  51. [51]HHS Office of Inspector General, «Medicare Atypical Antipsychotic Drug Claims for Elderly Nursing Home Residents», OEI-07-08-00150, Μάιος 2011
  52. [52]Banerjee S. «The use of antipsychotic medication for people with dementia: Time for action», έκθεση προς το βρετανικό Υπουργείο Υγείας, 2009 — ανακτήθηκε από κατοπτρισμό, εκκρεμεί επανα-τεκμηρίωση από τα UK National Archives
  53. [53]US Government Accountability Office, «Residential Treatment Programs: Concerns Regarding Abuse and Death in Certain Programs for Troubled Youth», GAO-08-146T, 10.10.2007
  54. [54]Rosenhan DL. «On being sane in insane places», Science 1973;179(4070):250-258
  55. [55]Cahalan S. The Great Pretender, 2019 — δευτερογενής, εμπορικό μη μυθοπλαστικό έργο
  56. [56]Scull A, History of Psychiatry — ανάλυση των ευρημάτων της Cahalan στην peer-reviewed βιβλιογραφία
  57. [57]Spitzer RL, μεθοδολογική κριτική του πειράματος Rosenhan, 1975
  58. [58]van Voren R. «Political abuse of psychiatry — an historical overview», Schizophr Bull 2010;36(1):33-35, DOI 10.1093/schbul/sbp119
  59. [59]Giannakopoulos G, Anagnostopoulos DC, BJPsych Bull 2016 — ο αριθμός «4.000» δεν είναι ανεξάρτητος από την πηγή [60]
  60. [60]Γουτίδης & Γεωργίου, ανακοίνωση συνεδρίου 2009 — στοιχεία από ΦΕΚ και το Βιβλίο Εισαγωγών του νοσοκομείου Λέρου